سی دی یک وسیله ذخیره سازی اطلاعات است که برای نخستین بار در سال 1982 به بازار عرضه شد . شرکت سازنده ابتدا ان را به عنوان وسیله ایی برای ضبط موسیقی در نظر گرفته بود اما پس از چندی به ابزاری فراگیر برای جابجایی انواع مختلف اطلاعات بین کامپیوتر ها تبدیل شد . از میان سی دی های موجود در بازار هم اکنون سه نوع ان بیش تر مورد استفاده قرار می گیرد . 
CD-ROM : اطلاعات موجود در این سی دی ها توسط شرکت سازنده روی ان نوشته می شود و قابل تغییر نیست . 

CD-R : این سی دی ها که قابلیت ضبط (Record) اطلاعات دارند برای رایت داده و فایل مورد استفاده قرار می گیرد و اطلاعات نوشته شده روی انها قابلیت پاک کردن و رایت مجدد ندارد . 

CD-RW : اطلاعات رایت شده روی این سی دی ها را می توان به دفعات زیاد پاک کرد و اطلاعات جدیدی را روی انها رایت نمود این سی دی ها اصطلاحا Rewritable نامیده می شود. 
ظرفیت اغلب سی دی های موجود در بازار چیزی در حدود 700 مگابایت است . این سی دی ها از یک لایه بازتابی المینیومی و یک پوشش شفاف پلاستیکی از جنس پلی کربنات تزریقی ساخته شده اند . برای ضبط اطلاعات روی CD ، مجموعه صفر و یک های دریافت شده توسط رایتر ، به کمک شعاع بسیار باریکی از لیزر در سطح المینیومی تبدیل به حفره و برجستگی می شوند . 
CD-Drive که وسیله ای برای خواندن اطلاعات از روی سی دی محسوب می شود دارای یک هد است که شعاع لیزر را بر روی سطح سی دی در حال چرخش می تابد و بسته به شدت نور منعکس شده تشخیص می دهد که زیر هد ، صفر (حفر) یا یک (برجستگی) وجود دارد اطلاعات روی سی دی از مرکز ان به صورت مارپیچی نوشته می شود و چنان چه داده های موجود روی این شیارها را روی یک خط صاف در کنار یک دیگر قرار دهیم پهنایی به اندازه نیم میکرون و طولی به اندازه 6 کیلومتر پیدا می کند . 

همان طور که اشاره شد سی دی ها اصولا برای ضبط فایل های صوتی ساخت رسانه ای جهت انتقال موسیقی ساخته شده اند ، از این جهت روی CD-Drive ها یک سوراخ برای فیش هدفون ، یک دکمه چرخشی برای تغییر حجم صدا و دکمه ای برای رفتن به قطعه (Track) بعدی وجود دارد که به کمک انها می توان یک سی دی صوتی (Audio-CD) را به صورت مستقیم گوش داد . 

دیسک گردان های سی دی از طریق یک کابل ، برق لازم برای کار را دریافت نموده و از طریق یک کابل IDE هم به مادربرد متصل می شوند .