کارت گرافیک قطعه ای است که اطلاعات دیجیتال را از RAM یا CPU دریافت نموده و انها را برای نمایش روی مانیتور تبدیل به سیگنال های ویدیویی می کند. در واقع سوکت متصل به کامپیوتر باید به خروجی کارت گرافیک متصل گردد تا خروجی تصویری سیستم قابل رویت باشد. 
کارت های گرافیکی قدیمی به دلیل معمولی بودن تصاویر نمایشی دارای معماری ساده ای بودند، اما با گسترش دامنه استفاده از کامپیوتر و به ویژه عرضه بازی های رایانه ای سه بعدی و نرم افزار های گرافیکی و تدوین فیلم ، معماری انها هم به تدریج پیچیده شده است . یک کارت گرافیک پیشرفته دارای حافظه و پردازنده مخصوص به خود است که در صورت کم بودن حافظه یا کند بودن پردازنده ، نمایش تصاویر و فیلم ها با رنگ و تفکیک پذیری (Resolution) مناسب امکان پذیر نبوده و ضمنا اجرای ، بازی های رایانه ای با مشکل منقطع بودن تصاویر و نماها رو به رو خواهد شد. 
کارت های گرافیکی معمولی دارای حافظه 32 یا 64 مگابایت هستند اما برای اجرای مناسب بازی ها و نرم افزارهای پردازش تصویر به کارت هایی با حافظه 128 و بیش تر نیاز است . برخی کارت های گرافیکی دارای امکانات جانبی اضافی هستند . برای مثال بسیاری از انها دارای ورودی خروجی S-Video برای ارسال سیگنال های تولید شده به تلویزیون می باشند . برخی دیگر هم می توانند با دریافت امواج تلویزیونی از طریق انتن ، تصاویر تلویزیونی را روی مانیتور نشان دهند یا اینکه خروجی دستگاه های انالوگی مثل ویدیو را تبدیل به فرمت های دیجیتال کند این قابلیت در کارت های جداگانه ای که کارت TV ، کارت کپچر(Capture) یا کارت ویدیو نامیده می شود نیز وجود دارد .
کارت های گرافیک را به سه صورت می توان روی سیستم نصب کرد : 

On Board : 
در این حالت که اصطلاحا ان برد یا سرخود نامیده می شود ، کارت گرافیک جزئی از مادربرد است و بخشی از حافظه کامپیوتر را به عنوان RAM مورد نیاز خود استفاده می کند. در اغلب کامپیوتر های ارزان قیمت که از پردازنده هایی با توان عملیات کم تر استفاده می کند ( مثل پردازنده سلرون ) کارت گرافیک روی مادر برد نصب است و هر چند برای کاربردهای معمولی کارامد می باشد اما به دلیل فقدان قابلیت ارتقاء برای استفاده های حرفه ای به هیچ وجه مناسب نیست . 

PCI : 
 در این روش کارت گرافیک روی یکی از اسلات های PCI نصب می شود . اسلات های PCI شکاف هایی به طول 8 سانتی متر هستند که معمولا پنج تا شش عدد از ان ها روی مادر برد قرار گرفته و قطعاتی نظیر مودم ، کارت شبکه و.... روی ان نصب می شوند. به دلیل خصوصیات خاص اسلات های PCI بازدهی کارت گرافیک در این حالت جندان بالا نیست . 

AGP : 
به منظور دست یافتن کارایی بالاتر و دسترسی مستقیم به حافظه ، نسل اصلاح شده گذرگاه های PCI با نام AGP (Accelerator Graphic Port) در سال 1996 توسط شرکت اینتل به بازار عرضه شد. امروزه تقریبا تمامی سیستم ها دارای یک اسلات AGP برای اتصال کارت گرافیک هستند . این اسلات که در اغلب مادربردها رنگ قهوا ای دارد به دلیل عدم اشتراک با سایر اسلات ها و نیز ویژگی های داخلی ، امکان استفاده از تمام پتانسیل کارت گرافیک را فراهم می اورد.  
اغلب کارت های گرافیک توسط یک کانکتور با 15 پین به مانیتور متصل شده و تصاویر ساخته شده را برای نمایش ارسال می کنند. بسیاری از کارت های گرافیک هم زمان با نصب ویندوز به صورت خودکار پیکربندی و نصب می شوند اما برخی از انها را باید با استفاده از سی دی های همراه ان نصب کرد تا امکان استفاده از تمام قابلیت های ان وجود داشته باشد. برای اطلاع از نوع و میزان حافظه گرافیک کامپیوترتان ، روی دسکتاپ راست کلیک کرده و گزینه Properties را انتخاب کنید سپس در زبانه Setting روی دکمه Advanced کلیک کنید تا پنجره مربوط به اطلاعات کارت گرافیک ظاهر شود در این پنجره با کلیک کردن روی زبانه Adaptor می توانید مشخصات کارت گرافیک نصب شده روی کامپیوترتان را مشاهده نمایید .